Alweer de zesde musical voor Zpinazie. Met zoveel Zpinazie zou ik ondertussen spieren als Popeye moeten hebben! Deze keer speel ik de burgemeester van de "Wies". Om te onderstrepen dat toneel en werkelijkheid niet hetzelfde zijn heb ik in deze musical natuurlijk weer een vrouw en kind! De "Wies", en daarmee hun burgervader, zijn eigenlijk een heel vreemd volkje. Ze zijn zo klein dat hun hele wereldje op een stofje past. Ze hebben vreemde gewoontes, houden van de kleur groen, voeren oorlog om belangrijke zaken als toast met boter en hakken op zijn tijd wel eens een Truffula-boom om! Ze komen op een gegeven moment uit de lucht vallen, en dan beginnen de problemen. Ze worden ontvoerd, ze storten neer, worden verloren, gevonden, dienen als bewijsstuk en worden tenslotte bijna gekookt! Genoeg avontuur dus, maar daar houden de Wies helemaal niet van! Het liefst zitten we gezellig samen thee te drinken en te luisteren naar de verhalen van de Grinch. De burgemeester geeft door zijn inspirerende leiderschap natuurlijk het goede voorbeeld en heel het Wie-volk kijkt naar hem op. Hij regeert de Wies streng doch rechtvaardig en zorgt als een vader voor hen allen. En alle Wies houden van hem. Uiteraard zijn deze laatste zinnen meer de gedachten van de burgemeester dan van de andere Wies. Zijn vrouw bijvoorbeeld is van mening dat hij behoorlijk onder haar plak zit en zijn stoere praatjes maar beter kan bewaren voor zijn cafè bezoekjes met de generaal en de Grinch! Ook hun dochter Jojo geeft nogal wat zorgen. Tenslotte komt alles natuurlijk weer helemaal goed en gaan de Wies tevreden verder met hun vreemde bestaan. A-LADELA-DELADELA WIE WIE, A-LADELA-DELADELA WIE !!!